مردم سیستان سالهاست با مشکلاتی دستوپنجه نرم میکنند که دیگر با چند تصویر در فضای مجازی، حضور در نماز جمعه یا گزارش آسفالت یک معبر قابل پنهان کردن نیست.
منطقهای که روزگاری یکی از قطبهای کشاورزی کشور بود، امروز با بحرانهای سنگین اقتصادی، خشکسالی، ریزگرد، بیکاری و مهاجرت گسترده روبهرو است.
امروز بسیاری از مردم سیستان برای پیدا کردن لقمهای نان مجبور شدهاند راهی استانهایی مانند گلستان، خراسان، تهران و دیگر مناطق شوند و در مشاغل کارگری فعالیت کنند. این مهاجرت گسترده نتیجه سالها بیتوجهی به ظرفیتهای اقتصادی منطقه است؛ منطقهای که اگر درست مدیریت میشد، میتوانست برای مردم خودش فرصت زندگی و کار فراهم کند.
مسئول عزیز با اقتصاد سیستان چه کردید؟ برای کشاورزی از بین رفته چه برنامهای داشتید؟ برای ریزگردهایی که زندگی مردم را مختل کرده چه اقدامی انجام دادید؟ برای بیکاری جوانان و آسیبهای اجتماعی مانند اعتیاد چه راهکاری ارائه کردید؟
اینکه مسئولی در فضای مجازی از حضور در یک مراسم یا آسفالت یک کوچه به عنوان دستاورد یاد کند، در حالی که آسفالت معابر از وظایف عادی مدیریت شهری است، نمیتواند پاسخگوی سالها مشکلات مردم باشد.
مردم باید عملکرد مسئولان را با تغییر واقعی در زندگی خودشان بسنجند، نه با تعداد پستها و گزارشهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی.
دستاورد واقعی برای سیستان یعنی ایجاد شغل، احیای کشاورزی، مقابله با ریزگردها، کاهش مهاجرت و بازگرداندن امید به مردمی که سالهاست در انتظار توجه جدی هستند.
سیستان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند مسئولانی است که به جای گزارشسازی، برای حل مشکلات ریشهای آن اقدام کنند.
